Tjoeke tjoeke

Er begint nu eindelijk schot in te komen. Na geslaagde test van de HSL-Zuid en oplevering van het traject tussen Rotterdam en de Belgische grens is nu het Groene Hart aan de beurt. Met een vaartje van 120 km/u gaat de Thalys een week lang elke dag een keer heen en weer door de HSL-tunnel in het Groene Hart.
Als alles meezit zal de eerste 'officiële' trein op 1 juli 2007 tussen Hoofddorp en Rotterdam gaan rijden. Dit alles ook weer met de ongelofelijke snelheid van 120 km/u. Het zal nog tot 2008 gaan duren voordat er (met nieuw materieel) op topsnelheid gereden gaat worden.
't Is te hopen dat er tegen die tijd ook een wat handiger tussenstation komt tussen Rotterdam en Antwerpen. Want voor de Brabander is die spoorlijn tot nu toe alles behalve handig.

Vlek

Heb je dat ook wel eens? Ben je een mango aan het slachten om 'em daarna lekker te kunnen juicen, glibbert dat ding uit je handen en zo op je kleren. Nou, bij mij was het gisteren weer eens een keer zo laat. Een mango is een heerlijke vrucht, maar geeft enorm vervelende vlekken. En wat doe je dan? Je rent als een gek naar de plaatselijke supermarkt om een fles "Shout", "Vanish" of "Kwak en Breed" te halen om zo de vlek te bestrijden.
Maar niet deze keer. Nu heb ik eens gebruik gemaakt van een oeroud huismiddel wat bij mijn grootouders al op de vensterbank in de keuken stond. Een klein blauw metalen emmertje met daarop in emaille de titel "Zeep" stond daar gebroederlijk naast de twee andere emmertjes met de welluidende beschrijvingen "Zand" en "Soda". In de laatste twee zat alles behalve zand en soda, maar in het eerste lag inderdaad een blok zeep. Regelmatig waste ik daar m'n handen mee, maar ik vond altijd dat het niet lekker rook. Het was (daar kwam ik later achter) ossengalzeep te zijn. En met ossengalzeep ben ik deze keer de vlekken te lijf gegaan. Het kost bijna geen drol (ten opzichte van die flashy reinigers) en het werkt bij bijna elke vlek.
Hoera voor de ossengalzeep. Ik vraag me alleen af hoe men zoiets ontdekt heeft !

Here's Johnny !

Als ik de naam Jack Sparrow noem dan weet half Nederland welke Johnny ik bedoel. De flierefluitende piraat die de zeven zeeën onveilig maakt in een serie films van Disney.
Maar naast werk voor het grote publiek is Johnny Depp (want daar heb ik het over) ook vaak te zien in minder grote producties.
Eén van deze producties is The Libertine uit 2004. Depp speelt hierin de dichter John Wilmot, een aan drank verslaafde en een onverbeterlijke rokkenjager die bekend staat om zijn nogal vrijzinnig toneelstukken. Hoewel hij grtrouwd is, valt zijn oog toch op de jonge actrice Elizabeth Barry (Samantha Morton). Hij neemt haar onder zijn hoede om zo van haar de beste actrice van Londen te maken. Daarnaast probeert hij haar ook het bed in te krijgen.
Door zijn houding is het echter geen gemakkelijke man om mee te leven en als de drank zijn tol begint te eisen en de vrouwen zich tegen hem keren, gaat hij terug naar de vrouw die ondanks alles altijd van hem is blijven houden, zijn eigen vrouw Elizabeth (Rosamund Pike).
Naast Johnny Depp als John Wilmot zien we ook John Malkovich als koning Charles II.
Erg leuk vond ik zelf de aanwezigheid van 2 acteurs uit één van mijn favoriete comedy's nameliijk Richard Coyle en Jack Davenport.
Als je van 17e eeuwse komstuumdrama's houdt, dan is dit zeker een aanrader.

Einde

Drie weken gelden keek ik er vol verwachting naar uit, maar nu is het al bijna weer voorbij. Vandaag is de laatste dag van de BouwVak voor regio Zuid-Nederland.
Drie weken waarin ik diverse dingen wilde gaan doen. Dingen die al een hele tijd liggen te wachten om afgewerkt of opgeruimd te worden. Maar helaas...
Misschien een volgende keer.

Landje pik

Het is misschien wel het grootst bewaarde geheim van de afgelopen jaren. Wij Brabanders (is met een hoofdletter volgens de nieuwe spelling) vonden altijd al dat onze provincie te klein was geworden nadat het was opgedeeld in Noord-Brabant en Vlaams-Brabant. Daarom ontstond er een geniaal plan. In plaats van het terugpakken van het noordelijk deel van België hebben we ons oog laten vallen op een provincie binnen de landsgrenzen.
Slechts een paar mensen wisten het fijne van dit plan en nog steeds zijn er personen die niet eens weten dat het heeft plaatsgevonden. Noord-Brabant is nu een keer zo groot geworden.
Klinkt dit allemaal wat te fantastisch in de oren, kijk dan maar eens op het kaartje van Google Earth, want hierop is het een en ander al aangepast.

Wat een weer !

Gisterenavond begon het al langzaam duidelijk te worden: het zou niet droog blijven. En dat bleek inderdaad het geval. Alle ramen moesten dicht om te voorkomen dat er net zoveel regen binnen zou vallen als buiten. Alleen het raam op de slaapkamer kon niet helemaal dicht omdat de buitenunit van de airo nog buiten hing. Op zich is dat geen probleem, want normaal blijft het wel droog. Maar nu niet. Liggend in bed voelde ik af en toe een regendruppel op m'n gezicht. Dus zat er maar een dicht op: de buitenunit moest naar binnen. Het ding was natuurlijk zeiknat en al druppelend hebben we 'em met z'n tweeën in de badkamer gezet. Snel het raam dicht en daarna lekker slapen.

Krantenkop

Als journalist kun je natuurlijk ook even iets langer nadenken over je krantenkop.

Vakantiebaantje ?

Summer Sale !

Sus, quo vadis ?

Dat niet alleen de mens last heeft van de warmte is natuurlijk vanzelfsprekend. Ook de meeste dieren staan in een lagere versnelling.
Ook de varkens van Varkens Activiteiten Centrum hebben er last van en met hen de bedrijven die van het VAC afhankelijk zijn. Het probleem is namelijk dat de varkens door het warme weer geen zin hebben om sperma te produceren voor kunstmatige inseminatie. En als er dan wat geproduceerd wordt, is de kwaliteit dusdanig slecht dat het eigenlijk niet verkocht kan worden. En dat allemaal voor zo'n € 2,50 per dosis.
't Is bij de beesten af.

Ice Ice, Baby !

Wat is er lekkerder dan een ijsje op een warme dag. Je kunt dan naar je plaatselijke cafetaria rennen om er één te kopen of als je geluk hebt komt er een ambulante ijsverkoper door de straat. Nu vind ik de eerste optie eigenlijk altijd te duur, want vroeger kocht je een raketje voor ƒ 0,50, maar tegenwoordig vragen ze er vrolijk tussen € 0,50 en € 1,00 voor (afhankelijk van het weer).
Optie 2 heb ik bij ons in de straat nog nooit gezien, daarvoor moet je dan weer naar de grotere plaatsen in de buurt.
Dan is er nog een derde mogelijkheid en dat is: zelf ijs maken. Je koopt een ijsmachine, je volgt een simpel recept. Hup, alles in de ijsmachine en na 20 - 40 minuten heb je heerlijk, zelf gemaakt ijs.
Op de foto hierboven zie je de eerste test: sinaasappelsorbet-ijs. En ik kan je verzekeren, het is het lekkerste sinaasappel-ijs wat ik ooit geproefd heb.

Soms is een sigaar gewoon een sigaar !

Dat was wat Freud tegen één van zijn studenten zei, toen deze aan hem vroeg wat de diepere gedachte was achter de sigaar die hij rookte.
Misschien begrijpt U daarom de verwarring toen ik gisteren een aantal t-shirts kocht en deze tekst aantrof op de verpakking.

KPOC

Het is weer de tijd dat men op vakantie gaat en de vraag is dan : "Wat doen we met de hond/poes/goudvis ?"
De hond kan vastgebonden worden aan een boom in het bos en de goudvis kan door het toilet gespoeld worden, maar hoe zit het met de poes ? Die kan natuurlijk altijd nog naar het asiel of beter nog, naar het katten- en poezenopvangcentrum (KPOC). En laat er nu toevallig zo'n KPOC bij ons in de tuin zijn. Overdag is deze rakker op pad, maar 's avonds ligt ie steevast in onze tuin. En dat er onkruid in staat interesseert 'em helmaal niks.

The doctor is in

Zeg je Hugh Laurie, dan zeg je Blackadder of Jeeves and Wooster of A bit of Fry and Laurie. In eigenlijk elke bekende Engelse comedy(-serie) heeft Hugh Laurie wel een rolletje gespeeld. Tegenwoordig is deze in Oxford geboren acteur steeds vaker te zien in Amerikaanse speelfilms en langzaam maar zeker begint hij zijn accent te verliezen.
Sinds een tijdje is hij weer in the picture met de nieuwe TV-serie "House MD".
Hierin speelt hij Dr. Gregory House, een arts die geen blad voor zijn mond neemt tegenover zijn collega's en patiënten. Dit is mede te danken aan de pijn in zijn been (door een bloedprop) waardoor hij constant met een stok moet lopen. Hij is echter een uitstekend medicus met onconventionele gedachten en een instinct wat keer op keer bewondering oproept bij zijn collega's. Hij komt met briljante diagnoses en houd er van om medische 'puzzels' op te lossen om zo zijn patiënten van de dood te redden.

Elke dinsdag van 21.15 tot 22.15 uur op RTL (D)

(W)arme libelle

Na een droge periode ging het dan eindelijk even regenen. Deze libelle had dat niet aan zien komen en zocht haar heil op de apenboom die in onze tuin staat.

Gezond bezig

Misschien wist U het, misschien ook niet, maar sinds begin van dit jaar hebben wij een hometrainer in huis. Lekker makkelijk, je hoeft het huis niet uit om een blokje om te kunnen fietsen. Maar...na een maand of 5 begon het apparaat allemaal rare, krakende geluiden te produceren. Er was duidelijk iets niet in de haak. Dus hebben we contact gezocht (via e-mail) met de verkopende partij. De correspondentie verliep niet erg vlot, het duurde soms wel 2 weken voordat er op de mail gereageerd werd. Wat doe je dan ? Je gaat bellen ! Toen bleek dus dat het bedrijf eigenlijk alleen maar telefonisch bereikbaar was en dat de mailbox ongeveer 1 keer in de 2 weken werd bekeken.
Er werd een afspraak gemaakt en gisteren is het apparaat opgehaald. Ik voel dat m'n broeken alweer strakker gaan zitten. Hopelijk is-ie snel weer terug.

Warme hap

De 18-jaar oude python Houdini zag er afgelopen maandag wat pips uit, vond diens eigenaar Karl Beznoska in het stadje Ketchum, in de Amerikaanse staat Idaho. Toen ontdekte Karl dat het elektrische dekbed dat de 27 kilogram zware slang warm moest houden niet meer in zijn kooi lag.

Een röntgenfoto bij de dierenarts wees uit dat het beestje de tweepersoonsdeken had opgegeten, met de bedrading en het bedieningspaneeltje erbij.

De plaatselijke dierenarts voerde, na advies te hebben ingewonnen bij verscheidene collega's, een spoedoperatie uit om de 3,6 meter lange Houdini van zijn warme last te bevrijden. Volgens de arts herstelt de python goed van de ingreep, zo meldde donderdag de BBC.

Eigenaar Karl denkt dat Houdini een stukje van de deken naar binnen slokte samen met het konijntje dat hij zondag als avondeten had gekregen. Ook toen het konijn al lang op was, bleef de slang de deken doorslikken. Volgens de dierenarts deed Houdini er zeker zes uur over om de hele deken binnen te krijgen.

Bron: ANP

29,3 °C

Dat was de temperatuur gisteren in de slaapkamer. Uiteraard is dat te veel om te kunnen slapen. We hebben wel een plafondventilator maar die circuleert nu eigenlijk alleen maar warme lucht. Daarom werd het hoog tijd om de vertrouwde airco maar eens van zolder te halen. Dit hadden we eigenlijk twee weken geleden al moeten doen, maar ja...
Met z'n tweeën was het zo gepiept en toen de buitenunit aan de beugel hing, kon het feest beginnen. Binnen anderhalf uur was het zo'n 6 graden koeler. Het lijkt niet veel, maar het was het verschil tussen lekker slapen en zwemmen in bed.

Soap ?

Als ik 's ochtends op de hometrainer zit, kijk ik ondertussen naar de TV en dan meestal naar het nieuws of één van de programma's op Animal Planet. We hebben deze zender sinds een paar maanden op de kabel en aangezien ik een dierenliefhebber ben, is deze toevoeging aan mij wel besteed.
Tijdens de 'fietstochten' kijk ik bijzonder graag naar 'Meerkat Manor'. Het is een soap-serie over een groep stokstaartjes in de Kalahariwoestijn. De dagelijkse beslommeringen werden gefilmd door medewerkers van Cambridge University en we zien een mooi portret van deze groep dieren compleet met familieruzies en relaties.

Rund !

Gisteren had ik geen zin om iets te melden. Dit had te maken met de route die we hebben gelopen. De keus was gevallen op de Huis ter Heide-route die zijn start- en eindpunt heeft in het plaatsje De Moer. Een tochtje van ± 12 km door bos- en heide landschap met af en toe een stukje openbare weg. De hoofdreden om deze route te lopen was eigenlijk vanwege de Schotse Hooglanders die in dat gebied uitgezet zijn te zien, maar hoe wij ook zochten: geen rund te bekennen. Misschien was het te warm voor ze ? Wij waren in ieder geval blij weer thuis te zijn.
Hoewel het een bewegwijzerde route is, is een routekaart / stafkaart / routebeschrijving geen overbodige luxe. Sommige bordjes zijn weg of bedekt met planten zodat je ze niet ziet. Als dan het pad ook nog overgroeid is met planten en je eigenlijk niet kunt zien of je wel de goede kant op gaat, is het fijn een kaart bij je te hebben.
Toch een mooie, afwisselende tocht.