Knight Rider

Waar : Thuis op de bank
Wanneer : 1 maart 2009
Waardering :


Iedereen herinnert zich vast nog wel Knight Rider. David Hasselhoff die elke week samen met zijn auto K.I.T.T. misstanden te lijf ging. De tune staat bij veel mensen in het geheugen gegrift. Nog steeds wordt de serie herhaald en als ik dan af en toe kijk, zie je hoe gedateerd het is. Maar wat was het altijd toch spannend in de jaren '80 van de vorige eeuw.

Sinds vorig jaar is Knight Rider weer terug. Met behulp van de moderne (TV-)technieken ziet het er allemaal nog gelikter uit. Oké, het is een andere auto geworden, maar het format is hetzelfde gebleven. De misdaden zijn aangepast aan de moderne tijd, een nieuwe Michael achter het stuur, K.I.T.T. heeft wat meer persoonlijke trekjes gekregen en ook voor kleine grapjes is er plaats.
Wat remakes betreft ben ik meestal wat skeptisch en zeker als ik het origineel ken. Voldoet het aan de eisen en krijg je er nog hetzelfde gevoel bij als toen.
Ik denk dat het met Knight Rider heel aardig gelukt is.

De tijd heeft niet stil gestaan en overal duiken remakes op van oude series. 't Schaep met de vijf pooten, Zeg eens Aaa..., Battlestar Galactica en noem ze maar op.
Ik ben benieuwd wanneer er een remake van The A-Team komt. Ik zag trouwens onlang Mr. T. op TV reclame maken voor een kooktoestel.

Sinds 1 maart is Knight Rider elke week te zien op RTL7.

Varg Veum - Bitre Blomster

Waar : Thuis op de bank
Wanneer : 24 januari 2009
Waardering:



Het detective-/politieverhaal zit er -in navolging van de Engelsen- bij de Scandinaviërs goed in. Waren er eerst de populaire verfilmingen van Beck, Wallander en Van Veeteren, nu is er een nieuwe ster aan het firnament. Zijn naam is Varg Veum.

Varg Veum is een privé-detective uit het Noorse Bergen. Het verhaal begint met de verdwijning van een jong meisje wiens moeder (Vibeke Farang, een politica) een verhouding heeft met een ingenieur (Karsten Aslaksen) van een chemisch bedrijf. Als haar minnaar verdwijnt schakelt de vrouw de politie in. Omdat de politie niet veel doet, besluit ze Varg Veum in de arm te nemen. Hij vindt de man vermoord terug. De politie verdenkt de man van Vibeke en pakt hem op. Varg denkt er echter anders over en zet zijn zoektocht voort, niet wetende dat hij in een internationale moordzaak betrokken raakt.

Een mustsee voor elke detectivefan.

Het fraaie is dat de taal in de serie niet echt Noors is maar een combinatie van Nynorsk en Bokmål. Voor Noorse begrippen dus een soort van regio-serie.

Gebaseerd op de boeken van Gunnar Staalesen brengt Canvas de komende weken 6 afleveringen van deze nieuwe serie op de buis. In de loop van dit jaar worden er nog 6 boeken verfilmd.

Australia

Waar : MustSee - Breda
Wanneer : 16 januari 2009
Waardering :


Een aantal woorden komt in mij op als ik deze film wil beschrijven. Overweldigend, lang en massaal zijn er een aantal van. Baz Luhrman heeft tijd nog moeite gespaard om te proberen een verhaal vertellen over Sarah Ashley (Nicole Kidman) die haar man achterna reist naar Australië om te zien wat hij daar allemaal uitvreet.
Zo groen als gras komt ze aan in Darwin waar ze op zoek gaat naar de man (Hugh Jackman) die haar naar de boerderij kan brengen. Ze noemen hem 'Drover'. Sarah verwacht een nette man die haar zal begeleiden, maar Drover is een veedrijver.
Daar aangekomen blijkt het allemaal anders dan zij dacht. Haar man probeerde een goede prijs voor hun kudde runderen te krijgen. Ik zeg 'probeerde', want hij is -op het moment dat ze arriveert- al dood.
Ze besluit te blijven en ontfermt zich over de Aboriginals die als bedienden in het huis werken en dan met name de kleine jongen Nullah (Brandon Walters). Samen met Drover en Nullah probeert ze de kudde naar te verkopen. So far, so good.
Je denkt dat de film afgelopen is en ik moet eerlijk zeggen dat dat voor mij na zo'n anderhalf uur ook prima was geweest, maar dan maakt de heer Luhrman nog even fijntjes een zijsprong naar de borbardementen van de Japanners op de havenstad Darwin waar de kudde ingescheept moet worden. Iedereen raakt elkaar kwijt (Drover verliest na een ruzie Sarah uit het oog en denkt dat ze bij de bombardementen is omgekomen en Sarah ziet Nullah vertrekken naar een eiland waar de Aboriginal-kinderen naartoe worden afgevoerd onder begeleiding van een geestelijke). Na een gewaagde reddingsactie van Drover komen ze echter allemaal weer bij elkaar en leven nog lang en gelukkig.
De twee verhalen worden op een wat knullige manier aan elkaar geplakt met behulp van het liedje "Over the Rainbow" uit The Wizard of Oz.

De film is een kruising tussen Tarzan, Pearl Harbour en een western en ik kan me voorstellen dat dit niet iedereen zal bekoren. Luhrman had zich gewoon bij de eerste verhaallijn moeten houden. Beeldtechnisch is het echter wel erg mooi om te zien.

Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull

Waar : EuroScoop - Tilburg
Wanneer : 24 oktober 2008
Waardering :


Negen jaar na zijn laatste kruistocht is Harrison Ford als Indiana Jones ('the man with the hat') terug op het witte doek.
Om de wat oudere Indy wat realistischer te laten lijken, speelt het verhaal zich af in de jaren 50 van de vorige eeuw en begint met een race tussen een colonne militairen en een paar jongeren in een hotrod door de woestijn van Nevada. Als de militairen een zijweg inrijden en bij een legerbasis aankomen, begint het avontuur pas echt.
Met geweld verschaffen ze zichzelf toegang tot het omheinde terrein. De oplettende kijker zal zien dat het hier om Area 51 gaat en het vermoeden bestaat dat dit verhaal een SF-tintje zal krijgen.
De militairen blijken Russen te zijn die Indy en zijn maat Mac (Ray Winstone) hebben ontvoerd om een bepaald artefact op te sporen in een grote loods op het terrein. Leuk detail is de glimp die de kijker opvangt van de Ark des Verbonds (uit Raiders of teh Lost Ark). Het voorwerp wordt gevonden en de Russen, aangevoerd door Dr. Irina Spalko (Cate Blanchett) proberen er mee vandoor te gaan. Als Indy de overhand in het gevecht krijgt, blijkt Mac met de vijand te heulen.

Later ontmoet Indiana de jonge 'vetkuif' Mutt. Met hem gaat hij op zoek naar de verdwenen professor 'Ox' Oxley (John Hurt), een vriend van zowel Mutt als Indiana. Het blijkt dat Ox op zoek was naar de Crystal Skull van Akator.
Samen gaan ze in Peru op zoek naar de professor en de kristallen schedel en lopen op hun zoektocht wederom Dr. Spalko tegen het lijf.

Ondanks het feit dat Ford alweer 66 jaar oud is, merk je daar in de film weinig van. Hij heeft nog steeds dat jongensachtige.
Leuk is ook dat een andere oudgediende haar opwachting maakt in deze film, die ondanks zijn lengte van ruim 2 uur voorbij vliegt en geen enkele minuut verveeld. Het verhaal heeft nog een paar leuke twists.

Estômago

Waar : Chassé Cinema - Breda
Wanneer : 23 september 2008
Waardering :


Als de onnozele hoofdpersoon Raimundo Nanuto (João Miguel) uit het verhaal vanaf het platteland aankomt in de stad, heeft hij alleen de kleren die hij draagt. Omdat de honger toch begint te knagen gaat hij stapt hij de eettent van Zulmiro (Zeca Cenovicz) binnen. Als dan blijkt dat hij zijn consumpties niet kan betalen, laat Zulmiro Raimundo kost en inwoning verdienen door hem aan het werk te zetten. Langzamerhand blijkt dat Raimundo een gave heeft. Hij kan koken! De verlopen eettent krijgt weer klanten en het duurt niet lang voordat hij opvalt bij Iria, de prostituee die van eten houdt maar niet kan koken en Giovanni, de eigenaar van restaurant Boccaccio. Iria vindt het eten zo lekker dat ze een soort van relatie met Raimundo begint. Zij krijgt eten, hij krijgt sex.
Ondertussen krijgt Raimundo van Giovanni een baantje in diens restaurant aangeboden en leert zo de geheimen van de kookkunst.
Tussen de diverse scènes door maken we een sprong in de tijd (ongeveer 1 jaar vooruit) en zien Raimundo in de gevangenis, waar hij in een cel met meerdere gevangenen terecht komt. In de cel heerst een strikte hiërachie, maar door zijn kookkunsten weet hij zich op te werken naar de top.

Het heen en weer flitsen tussen heden en verleden is soms wat vervelend, maar het geeft een mooi beeld van hoe Raimundo in de gevangenis is terecht gekomen en hoe hij zich daar opwerkt binnen de groep gevangenen.

Een smakelijke Braziliaanse film in de ruimste zin van het woord.
Vanwege het feit dat het een drama/thriller is, en dus niet ieders cup-of-tea, drie sterren.

Bienvenue chez les Ch'tis

Waar : Chassé Cinema - Breda
Wanneer : 19 september 2008
Waardering :


Zoals bekend is, zijn de Fransen een chauvinistisch volkje en het is dan ook niet verwonderlijk dat een franse film in eigen land zoveel bekijks trekt. Sterker nog: sinds Bronzés 3 gingen er in de openingsweek van een film niet zoveel Fransen naar de bioscoop.
Reden temeer dus om zelf eens te gaan kijken waarom men zo enthousiast is over deze rolprent.

Het verhaal begint met een postbeambte Philippe (Kad Merad) in het zuiden van Frankrijk die op een vacature aast aan de zuidkust. Het ergste is dat zijn vrouw (Zoé Félix) er al helemaal klaar voor is om te vertrekken. Dan komt er echter een kink in de kabel. De vrijgekomen vacature wordt waarschijnlijk aan een minder-valide kandidaat gegund. Om toch zijn vrouw haar zin te kunnen geven doet Philippe zich voor als invalide, maar hij valt door de mand.
Om te voorkomen dat hij op straat komt te staan, accepteert hij een betrekking in Bergues, in het noorden van het land. Er wordt beweerd dat het daar echter altijd koud is en dat de bevolking op zijn zachtst gezegd achterlijk is. Om dat het maar voor 2 jaar is, besluit Philippe toch te gaan.
In het begin loopt alles stroef, maar na verloop van tijd wint hij de harten van de bevolking en ook hij gaat hen waarderen. Het bevalt hem zelfs zo goed dat hij eigenlijk in het weekend niet terug naar huis wil. Thuis doet hij voorkomen alsof het in het noorden de hel op aarde is.
Als zijn vrouw dan toch er op staat een keer met hem mee te gaan, moet hij met behulp van de bevolking haar proberen voor de gek te houden.

Deze komedie is een mix van Franse vooroordelen vermengt met een snufje Woody Allen en Louis de Funès.
Echt een aanrader en daarom 4 van de 5 sterren.

Peer's log wordt Film- en TV-log

Het is al weer een tijdje geleden dat ik hier wat op mijn weblog heb weggezet. Reden van de lange afwezigheid was eigenlijk het gebrek aan tijd, zin en inspiratie. Maar toch gaat het dan naar een tijdje weer knagen.
Stiekem houd ik natuurlijk andere weblogs wel in de gaten. Het viel me op dat meerdere webloggers te kampen hebben met het gebrek aan inspiratie en sommige zijn zelfs (tijdelijk) gestopt.
Om nu toch weer niet gelijk in een dagelijkse weblog te verzanden, heb ik besloten om hier vanaf nu mijn mening te geven over de films (en later TV-programma's) die ik heb gezien. Dus niet elke dag, maar toch wel regelmatig.
Aan de ene kant is het voor mij handig om zo bij te houden wat ik gezien heb en aan de andere kant kan ik misschien anderen interesseren in wat ik gezien heb.
Morgen kunnen jullie in ieder geval een verslag(je) van mijn hand verwachten van de film "Bienvenue chez les Ch'tis".

Sturnis Vulgaris

Gisterenavond wilde ik naar buiten gaan om wat GFT naar de container te brengen. Ik had de achterdeur nog maar amper open toen een vreemd geluis mijn oren bereikte. Het was een piepend geluid wat iets weg had van een slechtlopende fiets of van twee mensen die gezellig...
Plots was het stil, maar na ongeveer 10 seconden ging het weer verder. Het geluid bleef even sterk, dus dat van die fiets kon het eigenlijk niet zijn. En ook de buren waren het niet, het was per slot van rekening pas 17.15 uur. Nu weet ik wel dat het tijdstip niets uitmaakt, maar het leek mij niet waarschijnlijk.
Ik keek eens rond om te zien waar het bewuste geluid nu toch vandaan kwam en plots zag ik in de bomen die bij ons achter op de parkeerplaats staan (waar ook de keet van het schildersbedrijf nog staat) een enorme hoeveelheid spreeuwen zitten. Uiteraard zie je ze wel eens als een wolk voorbij vliegen, maar dit was de eerste keer dat ik ze hier in de bomen zag zitten.
Zeker weten doen ik het niet, maar met een schatting van een paar honderd vogels is waarschijnlijk niet ver van de waarheid.

Verf

Of je nu in een huurhuis of een koophuis woont, maakt niet uit. Als er houten kozijnen in zitten, moeten deze zo nu en dan eens geschilderd worden. Het voordeel van huren is dat het schilderwerk in de huurprijs zit en dus (goed) bijgehouden wordt. Een koper wil dit werk nog wel eens een jaartje doorschuiven.
Nu wonen wij dus in een huurhuis en we kregen in mei van dit jaar bericht van de verhuurder dat het schilderwerk bijgewerkt zou gaan worden en dat we t.z.t. zouden horen wanneer het grote verven plaats zou gaan hebben. Tot vorige week hoorden we helemaal niks en eigenlijk hebben we nog niks gehoord, alleen staat er nu een keet van het schildersbedrijf op de parkeerplaats. Dit zou kunnen impliceren dat er een begin gemaakt gaat worden met de bewuste klus. Er is alleen één ding wat ik niet begrijp: Wie haalt het in z'n hoofd om met de winter in zicht nog buitenschilderwerk te gaan doen?

Ratten

Afgelopen vrijdag vertelde ik over het rattenprobleem waar dringend naar gekeken moest worden. Welnu, ik kan melden dat dat gebeurd is. Het bleek achteraf geen probleem, we waren mooi op tijd in de bioscoop en de plaatsen waren ook prima. Ratatouille is weer een juweeltje uit de Disney/Pixar-stal. Een beetje huiverig was ik wel, want de laatste animatiefilm die we zagen (Shrek 3), viel qua verhaal wat tegen, maar Ratatouille was geweldig. Een goed verhaal met lichte humor over een rat die met behulp van een mens zijn roeping waar probeert te maken. Geen gezochte grappen, maar gewoon leuk. Zeker een aanrader en niet alleen voor kinderen.

Druk weekend

Na een week van werken, kijk ik altijd uit naar het weekend. Lekker geen lastige telefoontjes van klanten. Dan pas kan ik lekker doorwerken, want met een eigen toko werk je 7 dagen per week. En steeds vaker betrap ik mezelf er op dat ik in het weekend meer werk verzet dan over de rest van de week. Dit weekend zal er weinig gewerkt worden, want er zijn zaken die mijn aandacht vragen.
Zo is er, naast de gewone weekendbezigheden, het rattenprobleem waar ik naar moet gaan kijken. Dat loopt al een paar weken, dus dat wordt echt hoog tijd. Ik laat na het weekend wel weten hoe het afgelopen is.
Dan moet ik ook nog naar de stomerij, want het vuil gaat niet meer met wassen weg. Misschien dat de intensieve reiniging wel het gewenste resultaat heeft.
Al met al een druk weekend.

Excuses

Ik weet dat het vandaag Blog Action Day is en dat we met z'n allen goed met ons milieu om moeten gaan. Da's prima en ik wil vast excuses maken voor het feit dat ik er via deze weblog (bijna) geen aandacht aan besteed. Het lijkt er namelijk op dat wij in Nederland in ons eentje de milieuproblematiek op moeten lossen. Wij betalen overal meer voor onder mom van "omdat het beter is voor het milieu", terwijl in Azië men vrolijk doorgaat de economie te stimuleren met behulp van energievretende fabrieken en machines.

Wie ook zijn excuses gemaakt heeft, is de belastingdienst. U weet wel, de vereniging die ons menigmaal verrast met rustgevende blauwe enveloppen op de deurmat. Deze keer kreeg ik er ook weer een en de strekking van de brief was zeer verrassend. Ze waren er achter gekomen dat ze een foutje in mijn nadeel gemaakt hadden en dat ze dat ook wel heel erg vonden. Maar niet getreurd want het zou spoedig goed gemaakt worden. En jawel, vanochtend stond het bewuste bedrag (inclusief heffingsrente) op de rekening. Wat mij betreft zijn hun excuses aanvaard.

Wilhelmus van Nassaue...

... Ben ick van Duytschen bloet?

De eerste regels van het Wilhelmus zal iedereen wel kennen, maar leeft het Nederlands volkslied nog wel onder de mensen. Na een poging om 'Brabant' van Guus Meeuwis tot volkslied van Noord-Brabant te bombarderen is het nu de beurt aan de nationale hymne.
Op 10 oktober wijdt de VPRO er een programma aan en een keur aan artiesten komt met nieuwe mogelijke opties op de proppen.
Wat denken jullie: Is Nederland aan een nieuw volkslied toe?

Eerste tekenen

De herfst is weer begonnen en dat is goed te zien aan alle vliegenzwammen die als paddestoelen uit de grond schieten.

Update: De bewuste paddestoelen zijn al door onverlaten met de grond gelijk gemaakt. Links en rechts liggen nog de sporen van hun actie. Geen respect voor de natuur.

De bijzondere dag

4 Oktober 2002. Ik herinner het me als de dag van gisteren. Een zonnige en warme dag. En juist daarom is 4 oktober niet alleen Wereld-dierendag, maar ook een bijzondere dag voor mij en mijn vrouw.
Oh ja, we gaan vandaag uiteraard naar de dierentuin !
Als we maar niet opgegeten worden.

Te duur

Ayaan Hirshi Ali (of Ayaan Hirsi Magan) is te duur voor de USA. Haar veiligheid kan niet gegarandeerd worden. En daarom is ze weer terug in Nederland. Op zich allemaal geen probleem, want hier in Nederland hebben we daar genoeg belastingeuro's voor, maar wat mij wel opviel was dat Rita Verdonk het publiekelijk voor Ayaan opnam. En dat terwijl zij ruim een jaar geleden nog lijnrecht tegenover elkaar stonden in de kwestie van de nationalisatie van Ayaan. Het zal er wel mee te maken hebben dat Verdonk min of meer een persona non grata is geworden.

Sarcastisch of ironisch?

Ik lees zojuist dat het proces tegen de verdachten van de zogeheten Decembermoorden in Suriname op 30 november begint. Is dit soms een vorm van sarcasme of ironie?

Het moet niet veel gekker worden

"Milieuheffing op biefstukje", kopt vandaag de Gele Raaf. Begonnen als een waarschuwing voor fout vlees is dit nu uitgelopen op plannen voor verkapte belastingen. 85 eurocent per kilo extra voor biefstuk en 10 eurocent voor kip- en varkensvlees. En dat allemaal omdat bij de productie van het vlees (enorm) veel CO2 vrijkomt. Ik merk wel dat het kabinet alle 'milieuaspecten' aangrijpt om er munt uit te slaan. Een beter mileu begint bij jezelf en dat mag de consument merken in zijn portemonnee.
Volgens mij is er bij de ziektekostenverzekeraars ook CO2-uitstoot te verwachten, want zoals het er nu uitziet gaat de premie zo'n € 120,00 per jaar omhoog. En hoe komt dat? Steeds meer mensen kunnen de premie niet meer opbrengen en betalen dus maar niet. Gevolg: te weinig inkomsten voor de verzekeraars en dus gaat de premie omhoog waardoor er nog meer mensen komen die hun premie niet meer kunnen betalen.
Waar en wanneer houdt de gekte op?
Straks moeten we nog gaan betalen als we een scheet laten, want een deel van onze uitlaatgassen bestaat uit koolstofdioxide en aangezien wij zo'n 0,50 tot 1,50 liter darmgas produceren, kan dat aardig in de papieren gaan lopen.

Kortzichtig

Hélène is een vrouw van 97 jaar en rijdt al jaren over de wegen van België. Tot vorig jaar ging dat prima, want toe veroorzaakte ze een ongeluk. Haar ogen bleken zo slecht dat een rechter besloot om, als zij wilde blijven rijden, haar een oogoperatie te laten ondergaan. Daarnaast mag zij alleen overdag rijden, niet op de snelweg en niet meer dan 10 kilometer van haar huis komen. En dat terwijl haar zus 17 kilometer bij haar vandaan woont. Ze overweegt om tegen de uitspraak in beroep te gaan.
Ik vind het wel wat kortzichtig van de rechter om deze uitspraak te doen.

Glimlach

Scott Fahlmann kon niet vermoeden dat zijn emoticon na 25 jaar nog steeds gebruikt zou worden.